KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/29058 E., 2013/16395 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Temmuz 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan silinme koşulları oluşmamış mahkumiyeti bulunan sanık hakkında, 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:
Malatya Çocuk Mahkemesi’nin 06.12.2007 gün, 2007/21-153 Esas ve Karar sayılı ilamı ile verilen erteli 1 yıl 8 ay süreli hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararı karşısında; sanık hakkında, erteleme koşullarının oluşmadığının gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; bahsi geçen ilamdaki erteli hapis cezası için, 5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesinin uygulama olanağının ilgili mahkemece yerinde değerlendirilmesi olanaklı görülmüştür.
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Mahkeme hükümlünün kişiliği ve sosyal durumuna göre denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlenmeden veya uzman bir kişi görevlendirilmeden geçirilmesine karar verebilir.
Denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi, bu süre zarfında kasıtlı suç işlenmemesi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranmış olması halinde ceza infaz edilmiş sayılır. Aykırısı durumda mahkeme erteleme kararını geri alır. Görüldüğü üzere 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi bir infaz rejimi olarak düzenlenmiştir. Hal böyle olunca kanunda gösterilen "denetim süresi" ifadesi yerine infazda duraksamaya neden olacak şekilde "denetimli serbestlik sistemine tabi tutulmasına" denilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/29058, K. 2013/16395, 3 Temmuz 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama