Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/29148 K.2013/15127

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay yeri inceleme tutanağında, yakınanın kasasındaki paranın, kasa anahtarlarının ve kasanın olduğu bölümdeki televizyonun alındığının belirtilmesi karşısında, olaydan önce kasayı kilitli bırakıp bırakmadığı ve anahtarının kasa üzerinde olup olmadığı yakınandan sorulup eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesine uyan suçu oluşturabileceği gözetilmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Sanığın çaldığı televizyonu sattığı işyerini göstererek soruşturma aşamasında iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; kısmi iade nedeniyle yakınandan rızası sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5271 sayılı CMK'nın 231/5-14.madde ve fıkralarında düzenlenmiş olan “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesi koşullu bir düşme nedeni oluşturması ve denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak, davanın düşmesi kararı verileceğinden; tüm sonuçları itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 51.maddelerinde düzenlenen kişiselleştirme kurumlarından daha lehe sonuçlar doğurduğu gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile anılan müssesenin uygulanmamasına karar verilmesi,

4-5237 sayılı TCK'nın 53.maddenin 3.fıkrasına göre, uzun süreli hapis cezası ertelenenler hakkında, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde öngörülen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğu uygulanamayacağının gözetilmemesi,