Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/29302 K.2013/17563

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanıklar hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Yakalama tutanağı ve tutanak tanıkları polis memurlarının ifadelerine göre, devriye görevini ifa eden polis memurlarının, sanıkların ellerinden bir şeyler ile müştekinin iş yerinin önünden ayrıldıklarının görülüp şüphelenilmesi üzerine, kolluk kuvvetlerince kovalamaca sonucu hırsızlığa konu 54 adet coca colaların sadece 12 adeti ile yakaladıkları, akabinde yapılan araştırmada yakınanın iş yerinden hırsızlık yapıldığının belirlenmesi, hırsızlığa konu coca colaların bir kısmına ulaşılamaması ve izlemede kesinti oluştuğunun anlaşılması karşısında; hırsızlık suçu tamamlanmış bulunduğundan tebliğnamede bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.

Sanık ...'un adli sicil kaydında yazılı hırsızlık suçuna ilişkin Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27.05.2003 gün ve 134-504 sayılı mahkumiyet hükmü karşısında; 765 sayılı Yasanın 522. maddesinin son fıkrası gereğince, aynı cins suçtan mükerrir olduğundan, maddenin 1.fıkrasında öngörülen indirim hükümlerinden yararlanamayacağı ve sanığa aynı kanunun 81/2. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine,” müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,