Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/29876 K.2013/16986

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamından, sanığın katılanın içeceğine ilaç ya da uyuşturucu madde katarak etkisiz hale getirip yağma suçunu işlediğine ilişkin yeterli delil elde edilememesi nedeniyle, eylemin hırsızlık suçu olarak değerlendirilmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bozma isteyen görüş benimsenmemiş;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluş ve dosya içeriğine göre. Katılan ... 'in evinde eylemde bir yıl önce 6 ay süre ile çalışan sanık ...'ın vizesi bitmesi nedeni ile ülkesine döndüğü, iş aramak için tekrar Türkiye'ye geldiğinde katılanı arayarak iş talebinde bulunduğu ve katılanın konutuna gelerek paraya ihtiyacı olduğunu söylemesi üzerine de katılanın ütü yapması karşılığında sanığa harçlık verebileceğini söylediği,

olay günü de, birlikte kahve içtikten sonra katılanın uyumasından yararlanan sanığın, haksız olarak ele geçirdiği kasa anahtarını kullanıp 400 dolar ve 182.000.TL değerindeki ziynet eşyasını alıp gittiği ve dosya kapsamından katılanın kanında herhangi bir uyuşturucu ya da uyutucu madde tespiti de yapılmadığının anlaşılması karşısında. 5237 sayılı Yasanın 142/2-d maddesi yerine, yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-Katılanın soruşturma aşamasında bir kısım suç eşyasının sanık savunmanı tarafından iade edildiğini bildirmesi karşısında; katılandan kısmi iadeye rızası bulunup bulunmadığı sorulduktan sonra 5237 sayılı TCK.'nun 168/3-4 fıkralarının uygulanma ihtimali bulunduğunun değerlendirilmemesi,

3- Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,