Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/30320 K.2013/16265

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, gece vakti ...'nün işlettiği tesise girip hırsızlık suçuna kalkıştığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında gece vakti işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan dava zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Oluş ve dosya içeriğine göre; sanığın eylemi ,142/1-b maddesine uyduğu halde aynı Yasa'nın 142/1-a maddesi ile hüküm kurulması ve 5237 sayılı TCK’nın 143.maddesinin, 35. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı Yasa'nın 61/5. maddesine aykırı davranılması sonuca etkili olmadığından; sanığın, adli sicil kaydına göre hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülükleri bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,