Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/30352 K.2013/16624

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yaşı 18'den küçük olan sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4.maddesi uyarınca hapse çevrilemeyeceği dikkate alınmadan, verilen hükme yönelik olarak yerel Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına bozma yoluna başvurulması mümkün görülmüştür.

Hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık savunmanının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca tebliğname gibi REDDİNE,

II-Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Eylemin gece vakti işlenmesi nedeniyle sanık hakkında zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığın 18 yaşından küçük olduğu düşünülmeden duruşmaların kapalı yerine açık yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 185. maddesine aykırı davranılması giderilme olanağı olmadığından; gerekçeli karar başlığında, 12.02.2008 olan karar tarihinin, 13.02.2008 olarak gösterilmesi; suç tarihinin 16.04.2007 biçiminde hatalı yazılıp, suç saatinin belirtilmemesi, yerinde düzeltilmesi olanaklı görüldüğünden; yakınanın, ikametinin önüne demir kilitle kilitlediği el arabasının kilidini kırmak suretiyle çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu halde, aynı Yasa'nın, 142/1-e maddesiyle hüküm kurulması;

oluş ve dosya içeriğine göre; sanığın, yakınana ait el arabasını ikametinin önünden çalıp, 14.04.2007 günü 02.30 sıralarında demiryolu üzerinde devriye görevi yapan görevlilerce durumundan şüphelenilmesi üzerine el arabasının muhafaza altına alınmasından sonra,

yakınanın 21.04.2007 günü aracını istasyon garında görüp kolluk güçlerine haber vermesi sonucu suça konu eşyanın yakınana teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, bu şekilde gelişen somut olayda, suçun işlendiği yer, sanıkların suçtan sonra iadeye ilişkin bir davranışının bulunmaması ve aracın ele geçiriliş biçimi ve yeri itibariyle, “Malın geçici bir süre kullanılıp sahibine iade edilmek üzere” alındığına ilişkin bir kanıt bulunmadığı da dikkate alındığında, sübut bulan eylemin 5237 sayılı Yasanın 146/1.maddesinde tanımlanan “kullanma hırsızlığı” olarak nitelendirilemeyeceği düşünülmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

karşı temyiz olmadığından ve yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezaya, TCK'nın 50/3.maddesinin uygulanmaması, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açacağından, bozma nedeni yapılmamıştır.