Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/30552 K.2013/17869

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Her ne kadar hırsızlık suçu nedeniyle lehe yasa karşılaştırmasında 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesi ile değerlendirme yapıldığı anlaşılmış ise de; sanığın diğer sanıkla birlikte katılanın evinin kilidini zorlayıp bozarak açtıktan sonra henüz birşey alamadan yakalandığı anlaşıldığından, eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 35/2, 151/1, 116/1, 119/1-c, 53/1. maddeleri ile uygulama yapılması halinde de; konut dokunulmazlığını bozma suçu birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında kalmadığından, Mahkeme uygulaması da dikkate alınarak, sonuç olarak anılan Yasa hükümlerinin sanık aleyhine olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki 3 nolu bozma düşüncesi benimsenmemiş,

Sanığın diğer sanıkla birlikte katılana ait evin sağlam ve muhkem olan kapı kilidini zorlayarak açtıkları ve kilidin daha sonra kullanılmaz hale geldiğinin anlaşılması karşısında; eyleminin 765 sayılı TCK'nun 493/1. maddesinde yazılı suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması, sonuca etkili bulunmadığından,

Sanığın aynı suçtan mükerrir olması nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 81/2. maddesi yerine 81/1. maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.