Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/3094 K.2012/6954

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın otobüs bekleyen yakınanın cebindeki 61 TL parayı aldığı sırada yakınan tarafından yakalandığı ve yakınanın elini tutması üzerine aldığı parayı yakınana iade ettiği olayda, sanığın aldığı parayı fiili hakimiyetine geçiremeden yakalandığı bu nedenle eylemin kalkışma aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında, yasal koşulları bulunmadığı halde 5237 sayılı TCK’nun 168/1. maddesiyle cezada indirim yapılması ve sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 3. fıkrası gereğince, yalnızca 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyları açısından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin anılan yasanın 53/1. maddesindeki diğer hakları kullanmaktan yoksunluğun ise hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53.maddenin uygulanmasına” ilişkin bölümlerin çıkartılarak,