Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/31130 K.2013/17822

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

03.05.2007 tarihli duruşma tutanağında Cumhuriyet Savcısının isim ve sicili yazılmamış ise de, karardan sonra yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın, Cumhuriyet Savcılarının Asliye Ceza Mahkemelerinde yapılan duruşmalara katılmayacakları yönündeki amir hüküm gereğince, yeniden duruşma açılarak tutanak düzenlenmesinde hukuki yarar bulunmadığından duruşmaya katılan Cumhuriyet Savcısının isim ve sicilinin yerinde eklenmesi bu hali ile olanaklı görüldüğünden, aynı celsede mahkeme isminin Asliye Ceza yerine Sulh Ceza Mahkemesi olarak yazılması da yerinde düzeltilebilir maddi yazım hatası kabul edildiğinden tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,