Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/31237 K.2011/8519

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre sanıkların yağma suçunu 5237 Sayılı TCK'nın 149. maddesinin 1.fıkrasının (a),(c),(d) ve (h) bentlerine aykırı biçimde silahla, birden fazla kişiyle, konutta ve geceleyin işledikleri dikkate alınmadan, sadece 149/1-a,c ve h bentleriyle uygulama yapılması, sanık ...’ın yağma suçunda, suçun kanuni tanımında yer alan fiili diğer sanıklarla birlikte gerçekleştirdiğinin anlaşılmasına rağmen hakkında 5237 Sayılı Yasanın 37. maddesi yerine aynı kanunun 39. maddesi ile cezalandırılması,

sanıklar ... ve ...’nın yakınandan yağmaladıkları Finansbank ve Garanti Bankasına ait iki ayrı kredi kartı ile birden fazla kez ATM cihazlarından para çektikleri, buna göre de banka sayısının 5237 Sayılı Yasanın 245/1, 43 maddelerinin iki kez uygulanması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması, sanık ... hakkında 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108/2 maddesi uyarınca mükerrirlik uygulamasında adli sicil kaydında gözüken Adana 2. Devlet Güvenlik Mahkemesinin 2000/32-149 E.K. sayılı en ağır cezanın esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108.maddesinin (4), ( 5 ) ve ( 6 ). fıkralarında ‘‘Hakim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıvermeye ilişkin hükümler uygulanır. Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir’’ denmiştir.

Denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye aittir.

Buna göre hükümlülük kararında mükerrir olan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58/7.maddesi gereğince ‘mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi, Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,

aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin bölümden “1 yıl süre ile “ sözcükleri ile,