Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/31290 K.2013/8053

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/12/2010 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I. Sanık ... hakkındaki hükme yönelen temyiz isteğinin incelenmesinde

24.06.2004 günlü kararın diğer sanık savunmanının temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından “5237 sayılı TCY ve kabahatler Kanunu hükümleri uyarınca, yeni bir değerlendirme yapılması” için iadesinden sonra, Mahkemece hem anılan sanık hem de hakkındaki hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşen sanık ... hakkında duruşma açılıp, 28.12.2006 günlü kararın verildiği anlaşılmışsa da;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün, 2007/8-125 esas, 2007/186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.

Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan ...'ya ilişkin ilk hükmün, anılan sanık savunmanı tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından iadesi üzerine, hakkında hüküm kesinleşmiş olan ...'in tekrar yargılama sürecine dahil edilerek, 28.12.2006 tarihli ikinci hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de olanaklı değildir.

Bu nedenlerle ... hakkında verilen 28.12.2006 tarihli karara yönelik konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

5252 sayılı Yasanın 9. maddesinin üçüncü fıkrasına göre, gereğinin takdiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II. Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 493/1, 55/3, 102/3, 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan 142/1-b, 31/3, 116/1 (yakınan şikayetçi değil), 119/1-c, 31/3, 66/1-e, 66/2, 67/4.maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve suçun işlendiği 26.05.2004 tarihinden inceleme tarihine kadar aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4.maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık sürenin geçmiş bulunması,