KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/3155 E., 2011/3687 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mart 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25/12/2009 tarihli kararı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1.Keşfe katılan ve görüşü hükme dayanak yapılan bilirkişiye andının yaptırılmaması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nun 64. maddesine aykırı davranılması,
2.Yakınan ...'nun görevlisi olduğu Havva Kadın Camiinin ön kısmına bakan imam odasının camını kırarak içeri girdiği ve her hangi bir şey çalamadan ayrıldığı olayda sanığın eylemi TCY'nın 153/1.maddesindeki suçu oluşturduğu halde, aynı Yasanın 152/1-a maddesiyle hüküm kurulması,
3.Hırsızlık suçlarından hükmolunan cezalardan TCY'nın 143/1.maddesine göre uygulama yapılırken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, artırım oranının 1/3 olarak belirlenmesi,
4.Yakınan ...'a karşı eylem nedeniyle kolluğa yapılan ihbar üzerine aynı caddede yakalanan sanığın üst aramasında cebinde bozuk para, traş losyonu gibi eşyanın bulunduğu, hırsızlık suçlarının sanık tarafından işlenmiş olabileceği düşüncesiyle ekip aracına alınarak caddede araştırma yapıldığı ve bozuk paraları nereden aldığı sorulduğunda Selçuk Mahallesinde bulunan ... Ekmek Fırınından çaldığını açıkladığının ve üstünde bulunan 41.05 liranın yakınan ...'e iade edildiğinin anlaşılması karşısında; yakınan ...'den TCY'nın 168/son maddesi anlamında kısmi geri vermeye rızası bulunup bulunmadığı sorulduktan sonra, sanık hakkında aynı maddenin 1.fıkrasının uygulanma olanağının değerlendirilmemesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/3155, K. 2011/3687, 29 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama