Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/31788 K.2013/15870

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağının, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir şeklindeki açık ve buyurucu hükümleri karşısında; İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/01/2008 gün 2007/509 Esas, 2008/14 Karar sayılı ilamında kanun yolu başvuru şekli açıkça belirtilmediğinden, 02/03/2010 gün 2007/509 Esas, 2008/14 Ek Karar sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin karar kaldırılarak, hükümlünün temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Hükümlünün 17/12/1995 günü yakalandığında alınan kolluk ifadesinde, hırsızlık suçunu yaklaşık 10 ay kadar önce saat 05.00 sıralarında suç ortağı ile birlikte işlediğini belirttiği, 1995 yılı Ocak -Nisan aylarında saat 05.00'in gece sayılan zaman dilimi içerisinde kaldığı bu durumda eylemin geceleyin işlenmiş olduğu ve olay gecesi sağlam ve muhkem olan mağdura ait evin kapısını kırıp suç ortağı ile girerek pek fahiş değerdeki ev eşyalarını çaldıklarının anlaşılması karşısında;

765 sayılı TCK’nın 493/1, 522(pek fahiş), 81/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143,53; 116/2-4, 119/1-c, 53; maddeleri bakımından anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında değerlendirme ve uygulama yapılarak her iki Yasa'nın ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması suretiyle lehe olan Yasa'nın saptanması, gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Kabule göre de;

Hükümlünün, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen hükümlü hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,