Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/3352 K.2010/18206

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, olay yeri sokakta sanığı durdurup polis olduğunu söyleyerek, hakkında hırsızlık suçundan işlem yapacağını bildirip, yakın yerde bulunan işhanına götürüp burada ellerine kelepçe takarak üzerini arayıp, suça konu para ve telefonunu aldıktan sonra, ekip çağıracağını söyleyerek olay yerinden kaçması biçimindeki eyleminin, yağma suçunun yanı sıra, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakmak suçunu da oluşturduğundan ilgili Cumhuriyet Başsavcılığınca işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Sanığın, yakınana polis olduğunu söyleyip montunu açarak üzerinde silah olduğunu gösterip, uygun koşulları sağlayarak suça konu eşyasını yağmalaması şeklinde gelişen ve mahkemece de oluşa uygun kabul edilen eyleminin 5237 sayılı TCY.nın 149/1-a. maddesine uyan yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, nitelendirmede yanılgıya düşülerek aynı Yasanın 148/1. maddesiyle uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve eleştiri dışında nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. ./..

-2-

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

...