Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/3504 K.2013/8092

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, binanın eklentisi niteliğindeki yerden kapı kilidi kırılarak suça konu aracın çalınması eyleminin 765 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçunu; 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemi nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı tespit edilip, sonuç

cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, eksik ve denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması,

2-) Sanığın, sağlam ve dayanıklı olan kapı kilidi kırmak ve düzkontak yapmak suretiyle suça konu aracı çalıştırarak götürdüğünün anlaşılması karşısında; sanık hakkında 765 sayılı TCY'nın 493/1. maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-) Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nun 493/1, 522/1, 59/2. maddelerine göre, 5237 sayılı TCK'nun aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 62, 53; 116/1-4, 62, 53; 151/1, 62, 53. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları için 5271 sayılı CMK'nun 5560 sayılı Yasa ile değişik 253 ve 254. maddelerinde öngörülen “uzlaşma” girişiminde bulunularak, lehe olan yasanın uygulamaya göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,