Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/3548 K.2013/1056

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tekerrüre esas alınacak nitelikte eski hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinde öngörülen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Gerekçeli karar başlığında, suç yerinin ve suç zamanının yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 232/1.maddesine aykırı davranılması,

2- Gerekçeli kararda iddiaya, savunmaya yer verilmeyip, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi yapılmadan, gerekçeden yoksun biçimde hüküm kurularak CMK.nun 230/1. maddesine aykırı davranılması,

3- Yakınan ...'nun yanında çalışan diğer yakınan ...'ın kullanımına tahsis edilen suça konu mobileti, ...'ın gece 02.00 sıralarında evinin önüne, kayınpederinin motosikletine iki adet kilit vurmak suretiyle sabitleyip park ettiği, sabah saat 09.30 sıralarında park yaptığı yere geldiğinde kayınpederinin motosikletinin yerinde olduğu ancak zilyetliği kendisine verilen mobiletin yerinde olmadığını gördüğü somut olayda;

a-) Suça konu mobiletin zilyedi olan yakınan ...'ın beyanına başvurularak; kayınpederinin motorunun olay günü herhangi bir yere kilitlenerek sabitlenip sabitlenmediği ve hangi özelliklere sahip olduğu, kullanımına tahsis edilen mobileti ogün itibari ile ne şekilde kilitleyip sabitlediği tespit edilip tereddüt giderilmeden mülkiyet sahibi yakınan ...'nun beyanı ile yetinilerek, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-) Eylemin gece vakti gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan ve suç tarihi tereddüte yol açmayacak şekilde saptanmadan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinden uygulama yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi;

4- Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;