Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/4439 K.2012/481

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Dosya içeriğine göre, yakınana ait ahırın kırılan kapı kilidinin sağlam ve muhkem nitelikte olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptandıktan sonra eylem vasfının belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi; kabule göre de suça konu ahırın kapı kilidinin kırılması nedeniyle sanıkların eylemlerinin 765 sayılı Yasanın 493/1-son. maddesine uyduğu gözetilmeden lehe yasa karşılaştırmasının anılan yasanın 493/2-son. maddesi üzerinden yapılması,

2- Sanıklar hakkında belirlenen 6 yıl hapis cezası üzerinden 5237 sayılı Yasanın 143. maddesiyle 1/3 oranında artırım yapılırken 8 yıl yerine 7 yıl olarak eksik hapis cezasına hükmedilmesi,

3- Sanıkların, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;