Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/4446 K.2013/4577

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan, Kadıköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.07.1999 gün 1999/359-504 esas ve karar sayılı kararına konu mahkumiyet hükmü esas alınarak hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Yakınanın bina vasfındaki iş yerinde muhafaza altına alınmış olan eşyasını hırsızlaması eyleminde 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması gerekirken aynı kanunun 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

2-)Sanığın ifadeleri de dikkate alındığında suçun gece saat:01.00 ile 02.00 arasında işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e. maddesi yollamasıyla, aynı Yasanın 143/1.maddesi gereğince cezada arttırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-) Sanığın 26.07.2006 tarihli duruşmada suça konu cep telefonu ve parayı iade etmeye hazır olduğunu savunmasına göre, tam veya kısmi iadede bulunup bulunmadığı müştekiden sorulmadan ve kovuşturma aşamasında herhangi bir surette beyanı alınmadan karar verilmesi,

4-) Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a),(b),(c),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,