Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/4558 K.2013/979

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça konu cep telefonunun sanığın yakalanmasından sonra yer göstermesi sonucu ele geçirilmiş olması karşısında; eylemin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanması,

2-Rızai iadenin soruşturma aşamasında gerçekleşmiş olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/1.maddesi ile uygulama yapılırken,indirim oranının 1/2 den daha fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Teşebbüs aşamasında kalan suçlarda 5237 sayılı TCK'nın etkin pişmanlığı düzenleyen 168.maddesinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

5-Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu halde aynı Yasanın 141/1.maddesi gereği uygulama yapılması,