Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/4609 K.2012/695

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın olay günü gece sayılan bir saatte, yakınanın iş yerine geldikten sonra çekmecede bulunan cep telefonunu ve kasadaki 2 TL'yi aldıktan sonra,telefonunu geri vermesini isteyen yakınana “Telefonunu vermiyorum.” şeklinde bağırdığı,elini bir kaç kez beline götürerek silah varmış gibi bir izlenim yaratıp onu korkutarak malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kıldığının anlaşılması karşısında; eylemin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

3-Sanık ...'ın tekerrüre esas sabıkasının bulunmasına karşın 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanmaması,