Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/5070 K.2013/1600

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, hırsızlık suçunu,yakınanın aracının mazot kapağını kırmak suretiyle işlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 151/1.maddesinde belirtilen suçtan, dava zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmekle yapılan incelemede;

Sanığın, park halindeki aracın, mazot deposunun kapağını kırıp, hortum sarkıtmak suretiyle, mazot çalmaya kalkışırken yakalanması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın, 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 141/1.maddesiyle uygulama yapılması.

5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki "hafif" veya "pek hafif" ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,

Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması; sanığın adli sicil kaydına göre, kasıtlı suçtan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından.

5237 sayılı TCY’nın 143. maddesinin, 35. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı Yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması sonuca etkili olmadığından; bozma nedeni yapılmamıştır.