KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/5158 E., 2010/20925 K.·Bir Hukuki Alacağın Tahsili Amacıyla Yağma Yağma
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Aralık 2010
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 149 ]
5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 150 ]
"İçtihat Metni"
Yerel mahkemece verilen hüküm sanıklar savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Cezanın türü ve süresine göre sanıklar savunmanlarının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 318. (5271 sayılı CMK 299) maddesi uyarınca REDDİNE,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Hükümde, sanık Göral'ın isminin yanlış yazılması,
2- Özgürlüğü kısıtlama suçuyla ilgili, Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşü alınmadan hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 216. maddesine aykırı davranılması,
3- Sanık Fazıl'ın; kardeşi Yükselin daha Önce birlikte yaşadığı katılan Zübeyde'ye almış olduğu gayrimenkulleri tekrar geri almak için, diğer sanıklarla birlikte katılanları konutlarından alarak olay yerine götürüp, silah tehdidi ile zorla senet almaları şeklinde gerçekleşen eylemde; sanık ile katılanlar arasında bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın bulunmadığı gözetilmeden, sanığın yağma suçu nedeniyle TCK'nın 149/1-a-c-h madde ve fıkraları yerine, aynı Yasa'nın 150/1. maddesi yollaması ile tehdit suçuyla uygulama yapılması,
4- Sanıkların, katılan Zübeyde'ye alınan gayrimenkulleri tekrar geri almak için, silah tehdidi ile her iki katılana bir adet senet imzalatmaları, tek bir yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, katılan sayısınca yağma suçundan hüküm kurulması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/5158, K. 2010/20925, 21 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama