KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/5690 E., 2013/1963 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık ve yakalanamayan iki arkadaşının, yakınanın oturduğu sandalyenin arkasına astığı çantasını çaldığı ve bu bağlamda suç kastının miktarı ne kadar olursa olsun çanta içindeki parayı çalmaya özgülendiği anlaşıldığından, yerinde olmayan gerekçe ile 5237 sayılı TCK'nın 145.maddesinin uygulanması suretiyle cezadan indirim yapılması,
2-10.08.2006 tarihli tutanakta, tahkikat devam ederken yakınanın 4 bin TL. değerindeki çantasının bir çocuk tarafından Beşiktaş Asayiş Büro Amirliğine getirildiğinin belirtilmesi ve yakınanın beyanına göre çantasının içindeki eşyalarının olmadığının anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK.nun 168/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,
3-Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (a),(b),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/5690, K. 2013/1963, 11 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama