Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/582 K.2013/1087

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, kimliği belirlenemeyen suç ortakları ile birlikte bindikleri minibüs içerisinde yolcu olarak bulunan yakınanı sıkıştırıp cebinde bulunan para ve cep telefonunu aldıkları, yakınanın elini cebine attığında telefonunun alındığını anladığı, arkasında bulunan ve inmek üzere hazırlık yapan sanıktan şüphelenerek telefonunu sanıktan istediği, sanığın telefonu yakınana verdiği ve yakınanın henüz alındığını fark etmediği parasını kaçırmak amacıyla da “sesini çıkarma yoksa seni öldürürüm” diyerek tehdit ettikten sonra otobüsten inerek parayı alıp götürdüğünün anlaşılması karşısında; sanığa yüklenen eylemin yağma suçunun oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412