Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/598 K.2012/7446

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108/2. ve TCK.nun 58/7. maddeleri gereğince, en ağır cezayı içeren hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilip, sanık ...'nın adli sicil kaydında yer alan Kayseri 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 09/05/2002 tarih ve 2002/234 esas-2002/399 karar sayılı 2 yıl 6 ay hapis cezasını içeren ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, mahkemece sanık ... hakkında 168/1 maddesi gereğince uygulama yapılırken indirim oranının 2/3 olarak belirlendiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen (1) numaralı düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların eylemi fikir birliği içinde gerçekleştirdikleri halde sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 37/1. maddesi yerine, aynı yasanın 39/1 maddesi ile uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCK’nun 142/2-b maddesinde belirtilen “özel becerinin” elde veya üstte taşınan eşyanın alınmasına yönelik olduğu gözetilmeden, sanık ... 'nın ... Petrol istasyonunda tanık ...'ya akaryakıt alacağını

söyleyerek 500 Euro verip, para üstünü aldıktan sonra ayaryakıt almaktan vazgeçtiğini söyleyerek verilen para üstünün 400 TL'sini almak biçiminde gelişen eyleminde, hukuki vasıflandırmada yanılgıya düşülerek sanık ... hakkında hırsızlık suçundan aynı yasanın 141/1 maddesi yerine, yazılı biçimde hüküm kurulması,

3- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108.maddesinin (4), (5) ve (6). Fıkralarında ‘‘Hakim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıvermeye ilişkin hükümler uygulanır. Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir” denmiştir.

Denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren Mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan Mahkemeye aittir.

Buna göre hükümlülük kararında mükerrir olan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58/7.maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

4- Sanık ... hakkında tekerrür uygulaması yapılırken uygulama maddesinin yanlış gösterilmesi,

5- Sanık ... 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,

6- Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

7- Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereğince sanık ... hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,