Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/6242 K.2013/1842

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelemesinde;

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nın 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra Üst Cumhuriyet Savcısı hükmü temyiz ettiğinden, anılan Yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE,

II-Sanıklar savunmanının ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihi itibariyle, 5560 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 142/4. maddesi hükmü gözetilmeyerek, şikayetten vazgeçme nedeniyle sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

2-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Birlikte suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine, yazılı biçimde uygulama yapılarak 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

4-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesinin uygulanması sonucunda, 4 yıl 4 ay 15 gün yerine, yazılı şekilde 3 yıl 16 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi,