Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/6698 K.2010/19848

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/02/2010 tarihli ek tebliğnamesi ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ve arkadaşlarının, kepenk kilidini ve kapısı zorlayıp kırmak suretiyle yakınana ait işyerine girerek hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından 5237 Sayılı TCK’nın 116/2-4, 119/1-c ve 151/1. maddeleri uyarınca, Cumhuriyet Başsavcılığınca zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 22.01.2006 tarihli görgü tespit tutanağı, aynı tarihli suç yeri araştırma ve inceleme raporu ile 01.03.2006 tarihli keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporuna göre, yakınana ait işyerinin kepenk kilidini ve kapısı zorlanıp kırılarak içeri girildiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun anahtarla ya da diğer bir aleti anahtar gibi kullanarak kilit açmak suretiyle gerçekleştirildiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesi yerine, aynı Yasanın 142/2-d maddesi ile hüküm kurulması,

2-) Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,