Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/7243 K.2011/6255

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir şeklindeki açık ve buyurucu hükümleri karşısında; kararda kanun yolları, süresi, mercii ve şekli açıkça belirtilmediğinden, sanık ... savunmanının temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Sanığın bina dahilinden hırsızlık suçuyla birlikte 5237 sayılı T.C.K.’nın 116/2 maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunu da işlediği anlaşıldığından, bu suçla ilgili olarak dava zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüş, 5237 sayılı TCK’.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.’nın 522. maddesindeki “hafif" ve “pek hafif" ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,

Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği dc gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

sanığın beyanları ve dosya kapsamından yakınan Necattin Şener’e yönelik hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman diliminde işlediğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 6/1-e maddesi aracılığı ile aynı Kanunun 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, sanığın Sarıyer Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/1187-3 E.K. sayılı ilamı ile tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/6-7. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından;

sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin uygulanmaması ise hükmün doğal sonucu olup infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.