KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/7396 E., 2013/9487 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, Mala zarar verme, Konut dokunulmazlığını bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
432 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması,
2-Sanıkların saat 04.00 sıralarında yakınan ...'e ait işyerinin kepenk asma kilidini demir kesme makası ile kestikleri, çıkan sesler üzerine olay yerinden ayrılıp saat 07.00 sıralarında tekrar işyerine gelip içeri girmek suretiyle eylemi gerçekleştirdikleri ve suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 06.49 olduğunun anlaşılması karşısında; eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, hırsızlık suçundan sanıkların cezasında 5237 sayılı TCY'nın 143.madde uyarınca artırım yapılması, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan ise anılan Yasanın 116/2.maddesi yerine 116/4.maddesi ile uygulama yapılması,
3-İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında;sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmaması,
4-Sanıkların, hazırlık soruşturması sırasında yakalandıklarında çaldıkları eşyaları sakladıkları yeri göstererek teslimi sağladıklarının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçu yönünden sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
5-Sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,
6-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
7-Mala zarar verme suçunun 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,
8-Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçları yönünden 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesi gereğince sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,
Kabul ve uygulamaya göre de;
9-Temel ceza alt sınırdan takdir edilip uygulama yapıldığı halde, hırsızlık suçu yönünden 5237 sayılı TCY'nın 143.maddesi ile cezada artırım yapılırken, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst oranda artırım yapılması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/7396, K. 2013/9487, 29 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama