Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/8000 K.2013/8694

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir şeklindeki açık ve buyurucu hükümleri karşısında; kararda kanun yolları, süresi, mercii ve şekli açıkça belirtilmediğinden hükümlü ...'ın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun hükümlü tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Lehe yasanın belirlenmesi sırasında, 5237 Yasa gereğince değerlendirme yapılırken, koşulları bulunmamasına karşın, anılan Yasanın 145. maddesi uyarınca uygulama yapılması,

2-Somut olayda hükümlünün, camiden aldığı halıyı poşete koyup götürmeye çalışırken kolluk tarafından yakalandığı ve üst aramasında belirlendiği üzere resmi belge olan ehliyette sahtecilik yaptığının anlaşılması karşısında; eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-a, 35; 204/1. maddelerine uyduğu gözetildikten sonra, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlünün yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların

birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, hükümlünün, 5237 sayılı TCY.nın 142/1-a, 35/1-2, 53; 204/1, 53. maddelerine karşılık 765 sayılı TCY.nın 492/5, 62, 81; 350/1-3, 81. maddelerine uyan eylemleri nedeniyle denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

3-5237 sayılı Yasa gereğince “1 yıl 1 ay 10 gün” olarak tespit edilen hapis cezasının infazında, hükümlü hakkında anılan Yasanın 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanacağı gerekçe gösterilerek aynı Yasanın, 765 sayılı Yasaya göre lehe olduğunun gözetilmemesi,