Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/8100 K.2013/9575

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında ruhsatsız av tüfeği bulundurmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İdari para cezası verilmesine ilişkin kararlar aleyhine 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 29. maddesi gereğince itiraz yoluna gidilebileceği gözetilerek sanık savunmanının vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddeesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi gereğince itirazın merciince incelenmek üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Sanık ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğinin kabulünde Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanıklar hakkında temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, TCK'nın 143. maddesiyle uygulama yapılırken yeterli gerekçe gösterilmeden, en üst sınır olan 1/3 oranında artırım yapılması,

2-Sanık ... tarafından daha önce ileri sürülmeyen ve temyiz dilekçesinden sonra mahkemeye sunduğu Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulu'nun 17.02.2009 tarihli raporuna göre, sanığın “şizofreni

tanısı ile tedavi gördüğünün” belirtilmiş olması, yine Manisa Devlet Hastanesi Özürlü Sağlık Kurulu Raporunda da tedavi ile düzelmeyen tipte şizofreni hastası olduğunun anlaşılması karşısında; adı geçen hastanelerden sanığın tıbbi dosyası getirtilerek, 5237 sayılı TCK’nın 32/1-2. maddesi gereğince, üzerine atılı suçun anlam ve sonuçlarını algılama veya bu eylemle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı ya da azalmış olup olmadığı konusunda rapor düzenlettirilmesinden sonra hukuki durumunun saptanmasında gereklilik bulunması,

3-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamın hüküm fıkrasında gösterilmemesi,

4-Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,