Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/8143 K.2010/18393

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, gündüzleyin yanında 4 kişi olduğu halde park içerisinden geçen yakınanlar ... ...’ı durdurup ‘polis bile bize selam vermeden geçmiyor siz niye selam vermeden geçiyorsunuz’ deyip telefonlarını ısrarlı istemeleri sonucu adı geçen yakınanların korkularından telefonlarını sanıklara verdikleri,

sanığın bu sırada aynı yerden geçen yakınan ...’yı da durdurup arkadaşlarıyla sebebsiz yere tokat atıp telefonunu aldıklarının anlaşılması ve 3 yakınana yönelik eylemin aynı yerde kısa zaman içerisinde ve yakınanların birbirlerini görecek şekilde olayların gerçekleşmiş olması ve yakınanlar ... ile ...’ın aşamalarda sanıkların kendi aralarındaki konuşmalarından da korktuklarını ve bu nedenle karşı koyamadıklarını belirtmeleri de dikkate alındığında,

sanığın 3 yakınana yönelik eyleminin ayrı ayrı 5237 sayılı TCK’nun 149/1-c maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde hırsızlık suçundan hükümlülük kararları verilmesi,

./.. -2-

...