Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/8352 K.2013/6706

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın olay günü gece 02.00 sıralarında suç ortağı Soner Kaçar ile birlikte yakınan ait iş yerinin camını kırdığı, Soner'in dışarda gözcülük yaparken, sanığın ise iş yerine girip yazar kasada bulunan 25 TL bozuk parayı çaldığı, ihbar üzerine olay yerine gelen güvenlik güçlerinin sanığı iş yerinden çıkarken görüp kesintisiz takip sonucu her ikisini de yakaladıkları, sanığın yakalanmadan önce çaldığı paraları bir otonun altına atıp, paraların daha sonra bulunarak yakınan iade edildiğinin anlaşılması karşısında;

1- Sanığın eyleminin kalkışma aşamasında kaldığı düşünülmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Yasal koşulları bulunmadığı halde sanık hakkında TCK.nun 145. maddesiyle indirim yapılması,

3- Mala zarar verme suçu yönünden; 5271 sayılı CMK’nun 253. ve 254. maddeleri uyarınca taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, 4-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında TCK’nun 53.maddesinin uygulanmaması,

5- Her bir suç yönünden TCK.nun 58. maddesi ile uygulamanın denetime olanak vercek şekilde gösterilmesi gerektiği ve adli para cezasına hükmedilen suç yönünden ise, anılan maddenin uygulama olanağının bulunmadığının düşünülmemesi,