Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/8579 K.2013/4427

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 765 ve 5237 sayılı yasalara göre uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken,

sanığın elde etmeyi amaçladığı ve kastını özgülediği 40 TL parayı tamamlamaya yönelik değişik tarihlerde yakınandan tehditle para alması ve istemesi biçimindeki eylemlerinin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nun 148. maddesinde düzenlenen tek bir yağma suçunu oluşturacağı düşünülmeden, yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde biçimde hüküm kurulması,

2-) Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 495/1, 80 ve 59. maddelerine göre, 5237 sayılı TCK'nun aynı suça uyan 148/1, 62 ve 53. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda; 5237 sayılı TCK hükümlerinin sanık yararına olduğunun gözetilmemesi,