Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/8636 K.2013/19144

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 23.02.2010 günlü görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Ticari taksi işletmecisi olan mağdurun, olay günü taksi durağında yolcu beklediği sırada daha önceden taksisine yolcu olarak binip para ödemeden yolculuk yaptıran sanığın yanına çağrı üzerine gittiği, Foça sokakta sanığı gördüğünde; sanığı aracına almadığı, manevra yaparak durağa döndüğü anda sanığın elinde adli emanette kayıtlı kurusıkı tabanca olduğu halde, hareket halinde olan mağdura silahı çekerek ve taksinin önüne geçerek durdurduğu, duran taksiye annesi ve yanlarında bulunan çocukla bindiği, meteoroloji istikametine gitmesini söylediği, 3 kilometre sonra aracı durdurmasını söylediği,

annesinin ve çocuğun araçtan inmesini sağladıktan sonra, mağdura “ beni sabaha kadar gezdireceksin!” dediği, mağdurun taksici arkadaşlarına cep telefonuyla durumu iletmesi sonucu sanığın kolluk görevlileri tarafından kurusıkı tabancayla birlikte yakalanması şeklinde gelişen eylemde; sanığın silah zoruyla mağdurun hürriyetini kısıtladığının anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 109/1, 109/3-a maddesinde yaptırım altına alınmış kişiyi özgürlüğünden yoksun kılma suçunu oluşturduğu halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığın yazılı biçimde cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- 5237 sayılı Yasanın 53/3.maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

3- 5237 sayılı TCK.nun 58/7 maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilebilmesi için, sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet hükmünün denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi,