Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/8650 K.2013/11750

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dolandırıcılık suçunun, failin mağduru kandırabilecek hileli davranışlarla aldatıp kendi veya başkasının mal varlığı aleyhine bir işlemde bulunmaya yöneltmesi ve bu işlem sonucunda sanıkların kendilerine veya başkasına yarar sağlamasıyla oluşacağı, dolandırıcılık suçunda failin hileli hareketleri sonucu sakatlanmış irade neticesinde kişiye ait malvarlığının mülkiyetinin devrinin; buna karşılık hırsızlık suçunda ise, menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde yakınanın zilyetliğine son verilmesi,

suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten doğan tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesinin gerektiği, somut olayda sanıkların kendilerini yabancı olarak tanıtıp, yakınandan Türk parasının nasıl olduğunu göstermesini istedikleri, parayı tanıtmak için yakınanın cebinden çıkardığı 200 TL alıp, yakınanın cebine altın olduğunu söyledikleri saati soktukları ve hızla olay yerinden uzaklaştıklarının anlaşılması karşısında;

olayda aldatma sonucu rızai bir teslim (mülkiyet devri) söz konusu olmadığı ve bu nedenle eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde dolandırılık suçundan hüküm kurulması,

...