Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/9196 K.2013/4626

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, yakınanın iş yerinden oto anahtarını alıp, bu anahtarla işyerinin önündeki otoyu çalmaya kalkışmasından ibaret eylemin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK’nın 44. maddesi delaletiyle aynı yasanın 142/2-d. maddesine uyan tek hırsızlığa kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması,

2- Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,