Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/9280 K.2013/6151

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1. maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın kararı temyiz etmeyen arkadaşları ile birlikte, geceleyin, şikayetçi olmayan yakınanın konutunun yerden 7 metre yükseklikteki penceresine şahsi çeviklik ile çıkıp camı kırarak içeriden 1500 TL para ve ziynet eşyalarını alarak hırsızlık suçunu işlediği, sanığın soruşturma aşamasında çaldığı ziynet eşyalarını, kovuşturma aşamasında ise 1.500 TL paranın iadesini sağladığının anlaşılması karşısında;

eylemine uyan 765 Sayılı TCY’nın 493/1, 522 (pek fahiş), 81/3. maddelerine göre, 5237 sayılı TCY’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 168/2, 53 maddeleri bakımından anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında değerlendirme ve uygulama yapılarak, sonucuna göre sanığın lehine olan Yasa hükümlerinin uygulanması zorunluluğu,