Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/966 K.2013/2401

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan, 765 sayılı TCK’nın 493/1, 81/2-3. maddeleriyle, 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 143, 151/1 ve 53. maddeleri uyarınca, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezaların ayrı ayrı tespitiyle sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip sonucuna göre uygulama yapılması gerektiği gözetilmemiş ise de.

765 sayılı yasa ile uygulama yapıldığında sanığın adli sicil kaydında yazılı olan Zeytinburnu 3.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 14.03.2001 gün ve 2001/463 E., 2002/685 K. sayılı mahkumiyet hükmüne konu cezanın tekerrüre esas oluşturduğunun, bu sebeple sanık hakkında aynı Yasanın 81/2-3. maddesinin uygulanması gerektiğinin ve anılan Yasanın 522. maddesinin son fıkrası gereğince aynı nevi suçtan mükerrir olan sanık hakkında 522. maddenin 1. fıkrasında öngörülen indirim hükmünün uygulanamayacağı da gözetilerek.

Mahkemece 5237 sayılı Yasa uyarınca kurulan hükmün sanık yararına bulunduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.