Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/984 K.2013/4087

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanıkların 765 sayılı TCK'nun 493/1,522/1, 59/2.maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına dair Beykoz 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 5.4.2004 gün ve 2003/957 - 2004/351 sayılı kararının yalnız sanıklar savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine 5230 sayılı CMK'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/2. maddesi uyarınca Yargıtay Başsavcılığınca dosyanın ilgili mahkemesine gönderildiğinin anlaşılması karşısında; tayin olunacak cezanın 1412 sayılı Yasanın 326. maddesinin son fıkrası uyarınca evvelce hükmedilen cezadan daha ağır olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-)Sanıkların soruşturma evresinde yakalandıklarında; çaldıkları eşyalardan bir kısım ziynet eşyalarını sattıkları ve sakladıkları yerleri göstererek kısmi iadeyi sağladıklarının anlaşılması karşısında; yakınanlara kısmi iadeye rıza gösterip göstermedikleri sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 168.maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

2-)Sanıkların birlikte yakınanların evine girip hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında, haklarında TCK'nın 119/1-c maddesiyle uygulama yapılmaması,

3-)Sanıklar hakkında takdiri indirim nedenlerinin maddesinin uygulanması sırasında, uygulama maddesinin 5237 sayılı Yasanın 62/2.maddesi yerine 61.maddesi olarak gösterilmesi,

4-Hükümlülüğün yasal sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 53.maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,