Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/10585 K.2013/18441

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Sanıkların yakınanı alacaklarını tahsil amacıyla döverek araca zorla bindirip kaçırmaları, sanık ...'nın yakınana “parayı vereceksin yoksa seni öldürürüm” şeklinde tehdit etmesi ve sanıkların yakınana zorla senet imzalatmaları şeklinde gelişen eylemlerinin 765 sayılı TCK'nın 308/3, 59, 179/2-3, 5237 sayılı TCK'nın 150/1. maddesi yollamasıyla 86/2, 109/2, 109/3-b maddeleri, sanık ... için ayrıca 106/1. maddesi kapsamında kaldığı,

mahkemece sanıklar hakkında, 765 sayılı TCK'nın 308/3. maddesi yönünden düşme kararı verilmesi nedeniyle sanıklar hakkında uygulamaya ve lehe yasa karşılaştırılmasına esas tek suç olarak hürriyeti tahdit suçunun kaldığı ve sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK.nın 179/2-3, 59. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın aynı suça uyan 109/2-3-b.

62. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında 5237 sayılı Yasanın sanıklar yararına olduğu gözetilmeden, 765 sayılı TCK'da yer alan yasa maddelerinin gerek ihlal edilen yasa maddesinin türü ve sayısı gerekse sonuç toplam ceza bakımından sanıkların lehine olduğundan bahisle yazılı biçimde hüküm kurulması;