Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/11126 K.2013/25675

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca, sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas en ağır ceza olan Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/117 Esas-2002/116 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet hükmünün dikkate alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın, suç tarihinde yakınana ait aracın kapısını tornavida ile açtığı, direksiyon kutusunu testere, açığa çıkan kabloları ise kerpetenle kestiği, düz kontak yöntemiyle çalıştırdığı aracı hırsızladığı şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı ./.

TCK’nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın, 11/12/2007 tarihli sorguda ve 10.01.2008 tarihli oturumda zararı karşılamak istediğini beyan etmesi karşısında; öncelikle yakınanın gerçek zararının tespiti yapılarak ödeme yapabilmesi için makul bir süre verilmesi, yakınana ulaşılmadığı takdirde paranın bir yere depo ettirilerek sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,