Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/11188 K.2013/23890

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, 24.03.2008 tarihli oturumda “Şizofreni tedavisi gördüğünü, hastalığı sebebiyle ilaç kullandığını” beyan ettiği, aynı oturumda sanığın CMK'nın 74. maddesi uyarınca gözlem altına alınmasına karar verildiği, 16.05.2008 tarihinde düzenlenen uzman raporunda “cezai ehliyeti kaldıracak özellikte herhangi bir psikopataloji saptanmadığının” tespit edildiği,

12.06.2008 tarihli oturumda sanık savunmanının kullandığı ilaçların sanıkta geçici şuur kaybına yol açtığını iddia ederek yeniden rapor alınmasını talep ettiği, 13.06.2008 tarihli ikinci raporda kullanıldığı belirtilen ilaçların “cezai ehliyet üzerindeki etkisiyle ilgili kesin bir tespit yapmanın mümkün olmadığının” belirtilmesi karşısında; sanığın böyle bir tedavi görüp görmediğinin yöntemince araştırılarak,

5237 sayılı TCK’nın 32/1-2. maddesi gereğince, üzerine atılı suçun anlam ve sonuçlarını algılama veya bu eylemle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı ya da azalıp azalmadığı konusunda rapor düzenlettirilmesinden sonra hukuki durumunun saptanması gerektiğinin gözetilmemesi,