Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/1223 K.2014/4964

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı işlediği yağmaya kalkışma suçu nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında mağdur ...'e karşı işledikleri yağma ve mağdur ...'ya karşı işledikleri yağmaya kalkışma suçları; yine aynı sanıkların silahlı suç örgütü kurma ve yönetme suçu nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 7/3 maddesi gereğince, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 58. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz hükümlerinin uygulanamayacağı düşünülmeden yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanları ile sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden tekerrür ilişkin bölümün çıkarılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet; sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında mağdur ...'ya karşı işledikleri kasten yaralama; sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suç örgütüne yardım etme suçu nedeniyle verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3.maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.2.1938 günlü 1937/23-1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, somut olaydaki korku,kaygı ve panik yaratacak şekilde genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçu ile ilgili, 765 sayılı TCK'nın 264/7, 102/4 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCK’nın 170/1-c, 66/1-e, 66/4, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda; 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ...'a yüklenen ve 765 sayılı TCK.nun 314/1. maddesine uyan;

sanıklar ..., ..., ..., ...,...'a yüklenen ve anılan Yasanın 264/7. maddesi ile 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesine uyan; mağdur sanık ...'ya karşı işledikleri suç nedeniyle sanıklar ..., ..., ..., ...'a yüklenen ve 765 sayılı Yasanın 456/1, 457/2. maddelerine uyan suçların gerektirdiği cezanın türü ve yukarı sınırlarına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, 04.03.2002 ve 19.04.2002 olan suç tarihleri ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,