Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/12598 K.2014/4686

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; sanığın, yakınanın ikametinin bulunduğu apartmana girerek dairesinin önünden ayakkabıları alıp çantasına koyduğu, fark edilmesi üzerine kaçarken ayakkabıları apartman boşluğuna atmasından sonra kendisini yakalamak isteyen yakınanla boğuşup basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığının dosya kapsamından anlaşılması karşısında; eylemin hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğu kabul edilmekle yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazaları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2009 tarih, 346-25 ve 6.5.2009 tarih, 27-95 sayılı kararlarında belirtilen ilkeler ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 231/6. fıkrasında; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaat gelmiş olması, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları itibarıyla bir cezaya hükmedilmesine gerek görülmemesi ve suçun işlenmesiyle mağdurun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşullarının arandığı; sanığın adli sicil kaydında gözüken Eskişehir 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 765 sayılı TCK'nın 491/3,

62, 522, 59/2, 647/6. maddesi gereği 289-392 14.05.2001 karar tarihli, 14.06.2001 kesinleşme tarihli ilamınının incelenmesinde, karar tarihinden itibaren 5 yıl geçmesi halinde silinme koşulları gerçekleşeceğinden, öncelikle anılan ilamın getirilerek yukarıdaki açıklama ışığında, koşulların gerçekleşmesi halinde; yasa normunun objektif ve subjektif kriterleri ile uygulama yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, belirtilen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği değerlendirmesini de içermeyen “geçmişte aynı neviden hükümlülüğünün bulunması nedeniyle olumlu kanı oluşmaması nedeniyle" biçiminde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;