Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/12698 K.2013/24385

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınanın olaydan hemen sonra alınan kolluk ifadesi ve dosya içeriğine göre;yakınanın yolda yürüyüp telefonla konuştuğu esnada sanığın arkasından gelerek telefonunu çekmeye başladığı, eşarbının açıldığı, yakınanın, eşarbını ve telefonunu sıkı şekilde tuttuğu, sanığın, yakınanın elini büküp parmaklarının arasındaki suça konu telefonu alarak olay yerinden kaçtığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin, yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesine aykırı biçimde, dosyadan yeterli mali gücü olmadığı anlaşılan sanığa, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 04.12.2013 gününde üye ...'un muhalefetine karşı oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif Üye)

KARŞI OY

Soruşturma sırasında, “Arkasından gelen şahsın, konuşmakta olduğu cep telefonunu tutarak çekmeye başladığını, bu esnada eşarbının açıldığını, bir yandan eşarbını tutarken diğer yandan telefonunu bırakmadığından elini bükerek alıp kaçtığını,” söyleyen mağdur kovuşturma aşamasında, “Sanığın, sağ eliyle kulağına götürdüğü cep telefonuna arkasından el atarak çektiğini, bu sırada açılan eşarbının açıldığını, telefonu bırakmadığını; sanığın eliyle kendi elini arkaya doğru tuttuğunu, ancak bükmediğini, kıvırmadığını, elinde ağrı ve sızı olmadığını, bu beyanının doğru olduğunu,” belirtmiştir.

Sanık savunmalarında, “Mağdura zor kullanmadığını” söylemiştir. Mağdur ve sanık beyanları ile tüm dosya içeriğinden olayda, yağma suçunda aranan cebir veya tehdit unsurlarının gerçekleşmediği, sanığın eyleminin yağma boyutlarına ulaşmadığı anlaşılmaktadır. Eylem, elde taşınan eşyayı çekip almak suretiyle işlenmiş olup, TCK’nın 142/2-b maddesine uymaktadır. Yerel mahkemenin kararı bu yönüyle usul ve kanuna uygundur.

Ancak, savunmasını yapmak üzere görevlendirilen zorunlu savunmana ödenen avukatlık ücretinin yeterli mali gücü olmayan sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesine aykırı olduğundan, yerel mahkeme kararının bu nedenle bozulması, sözü geçen husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 270.-TL ücret yargılama giderinden düşüldükten sonra düzeltilerek onanması görüşündeyim.