KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2011/12862 E., 2013/23032 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
236 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık hakkındaki beraate ilişkin hükmün temyizin kapsamına göre, sadece vekalet ücretiyle sınırlı olarak yapılan incelemede :
Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık ... yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/son madde ve fıkrası uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Sanık ...' ın kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/son madde ve fıkrası uyarınca 500 TL. maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY
Sanık yargılandığı hırsızlık suçundan delil yetersizliği nedeni ile beraat etmiştir. Hükmü temyize ya da gerekçeye yönelik bir itiraz bulunmamaktadır. Beraat kararı sanık lehine olup temyizde hukuki bir yararı bulunmamaktadır. Hukuk Genel Kurulunun kararına göre “hükmün esasını temyiz etmeyen tarafın, ferilerini temyize hakkı bulunmamaktadır.” Hukuk Usulü Mahkemeleri Kanunun 427. maddesi ise kesin nitelikteki bir değere yönelik temyizin reddi gerektiği düşüncesindeyim. Sanık müdafiinin 500 TL vekalet ücretine yönelik temyiz isteminin red düşüncesi ile çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/12862, K. 2013/23032, 20 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama