KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2011/12898 E., 2014/326 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ocak 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma, konut dokunulmazlığını bozmak, mala zarar verme, tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yakınan ...'in duruşmaya çağrıldığı, duruşmaya gelmediği takdirde sanığın uzlaşma teklifini kabul etmemiş sayılacağı şeklinde 18.06.2008 tarihinde mahkemece ihtaratlı olarak tebliğ yapılmasına karşın, yakınanın adresinden ayrılmış olması nedeniyle ulaşılamamış olduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 253/6. maddesi uyarınca bu gibi hallerde uzlaştırma yoluna gidilmeksizin soruşturmanın sonuçlandırılacağının belirtilmiş olması karşısında, tebliğnamadeki bu konuda bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY.nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi;
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53.maddenin uygulanmasına” ilişkin bölümler çıkartılarak,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/12898, K. 2014/326, 15 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama