Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/13106 K.2012/2683

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanıklar ... ve ...'nin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanıklar yakalandıktan sonra, sanık ...'nin kolluk görevlilerine yakınandan çalınan televizyonu sattığı, hakkında beraat kararı verilen sanık ...'ın işyerini göstererek, televizyonun bu kişiden alınıp yakınana iadesini sağladığı, ancak satın alan ...'ın zararının giderilmediğinin anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 168.maddesinde “mağdurun zararının giderilmesinin” uygulama koşulu olarak belirtildiği, “satın alan üçüncü kişilerin zararlarının karşılanmasının” etkin pişmanlık müessesesinin uygulama koşulları arasında sayılmadığı anlaşıldığından, somut olayda yakınanın zararının sanıklar tarafından kısmen karşılanmış olması nedeniyle, yakınana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4.maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Sanıklar hakkında mahkumiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nun 53.maddesinin uygulanmaması,