Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/13337 K.2013/23829

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Suça konu cep telefonunun, 09/05/2006 tarihinde gece yarısı gerçekleşen yağma olayından hemen sonra aynı gün sanık ... tarafından, hakkında suç eşyasının satın alınması suçundan beraat kararı verilen ve temyize gelmeyen sanık ...'e satıldığı; sanık ...'nin adı geçen sanık tarafından hem canlı olarak hem de fotoğrafından teşhis edildiği;

sanığın savunmasında, "Telefonu 2. el telefon satışı yapan bir işyerinden satın alıp aynı gün ihtiyacı nedeniyle, kendi fotoğrafının yapıştırılı olduğu ağabeyine ait ehliyet fotokopisi ile sattığı" yolunda hayatın olağan akışına aykırı beyanda bulunması ve 11.06.2006 tarihinde düzenlenen fotoğraf teşhis tutanağına göre, katılanın sanığın fotoğrafını beş farklı kişiye ait fotoğraf arasından kesin olarak teşhis ettiğinin anlaşılması karşısında;

sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a-c-d-h maddesinde tanımlanan yağma suçunu oluşturduğu sübut bulduğu halde, katılanın kovuşturma aşamasında değiştirdiği ve sanığı korumaya yönelik olduğu anlaşılan ifadesine dayanılarak, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-) Kabule ve uygulamaya göre de; Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,